திரை அலசல்: இந்தியத் திரைத்துறையில், குறிப்பாகத் தமிழ் மற்றும் இந்திப் படங்களில், பெண்களை மையப்படுத்தும் கதைகள் எப்போதுமே ஒருவித சமூகப் பிம்பத்துடனேயே கட்டமைக்கப்படுகின்றன. இதில் குறிப்பாக ‘ரேகா’, ‘ஜெயா’, மற்றும் ‘சுஷ்மா’ போன்ற கதாபாத்திரங்கள், காலம் காலமாகச் சமூகம் பெண்களை எப்படிப் பார்க்கிறது என்பதற்கான கண்ணாடி. ‘திரை தேவதைகள்’ தொடரின் 21-வது பகுதியில், இந்த மூன்று பெண்களின் கதாபாத்திரங்கள் வழியாகச் சமூகம் எப்படிப் பெண்களைத் தன் தேவைக்கேற்ப ‘சூனியக்காரிகளாக’ அல்லது ‘தியாகிகளாக’ முத்திரை குத்துகிறது என்பதை அலசுவோம்.
சமூகம் உருவாக்கிய பிம்பங்கள்
திரைக்கதைகளில் ‘மா’ (அம்மா) மற்றும் ‘பெஹன்’ (சகோதரி) என்ற பிம்பங்களுக்குக் கீழே, சில பெண்கள் தங்களின் உரிமைகளுக்காகப் போராடும்போது, அவர்களைச் சமூகம் மிகவும் எளிதாக ‘சூனியக்காரி’ (Witch) என்று முத்திரை குத்திவிடுகிறது.
- ரேகா: அதிகாரம் கொண்ட பெண்ணின் தோல்வி: சினிமாவில் ரேகா நடித்த பெரும்பாலான கதாபாத்திரங்கள், சுதந்திரமாகவும், அதிகாரம் மிக்கவர்களாகவும் காட்டப்பட்டாலும், இறுதியில் அவர்கள் துரோகத்திற்கு ஆளாவதோ அல்லது தியாகம் செய்வதோ கட்டாயமாக்கப்படுகிறது. ஒரு பெண் தன் விருப்பு வெறுப்புகளுடன் வாழ்ந்தால், அவள் சமூகத்தின் பார்வையில் ஒரு ‘அபாயகரமானவள்’.
- ஜெயா: தியாகத்தின் அடையாளம்: ஜெயாவின் கதாபாத்திரங்கள் பெரும்பாலும் அடக்கமான, அமைதியான, அதே சமயம் குடும்பத்தை இணைக்கும் பிணைப்பாகவே காட்டப்படுகின்றன. அவர் ஒரு தியாகத்தின் அடையாளமாகச் சுருக்கப்படும்போது, அவர் மற்றவர்களின் தேவைக்காகத் தன்னை அழித்துக்கொள்ளும் ஒரு ‘தேவதையாக’ மாற்றப்படுகிறார். அந்த தியாகத்திலிருந்து அவர் விலகினால், அவரும் ‘சூனியக்காரி’ தான்.
- சுஷ்மா: எதிர்க்குரல் கொடுப்பவள்: சுஷ்மாவின் கதாபாத்திரங்கள் எப்போதும் ஒருவித எதிர்க்குரலை முன்வைப்பவை. தற்போதைய படங்களில் பெண்களின் உரிமைகளை முன்னெடுக்கும் கதாபாத்திரங்கள், சமூகத்தின் ‘சங்கடமான உண்மைகளைப்’ பேசுவதால், அவர்களைப் பித்தலாட்டக்காரர்களாக அல்லது சமூகத்திற்கு எதிரானவர்களாகச் சித்தரிப்பதையே திரைக்கதைகள் வழக்கமாகக் கொண்டுள்ளன.
திரைக்கதை ஏன் இப்படிச் சுருக்கப்படுகிறது?
சினிமா என்பது சமூகத்தின் பிரதிபலிப்பு. சமூகத்தில் ஒரு பெண் தன் கட்டுப்பாட்டை மீறிச் சிந்திக்கும்போது, அவளை ஒடுக்குவதற்குச் சமூகம் கையாளும் முதல் ஆயுதம் ‘அவமானப்படுத்துதல்’. சினிமாவிலும் அதே பாணிதான் பின்பற்றப்படுகிறது:
- சுயமரியாதை கொண்ட பெண்ணைக் ‘கடுமையானவள்’ என்று முத்திரை குத்துவது.
- குடும்பத்திற்கு அடங்கி நடப்பவளை மட்டுமே ‘நல்லவள்’ என்று கொண்டாடுவது.
முடிவுரை
‘மா பெஹன்’ என்ற பெயரில் நாம் முன்னிறுத்தும் இந்த பிம்பங்கள், உண்மையில் பெண்களைத் தனிமனிதர்களாகப் பார்க்க மறுக்கும் ஒரு சமூகத்தின் தோல்வி. இந்தத் திரை தேவதைகள் வழியாகப் பேசப்படுவது அவர்களின் கதைகள் அல்ல; அவர்கள் மீது சமூகம் ஏற்றி வைத்துள்ள பாரங்கள். மாற்றத்தை நோக்கிப் பயணிக்கும் சினிமாவில், இனி வரும் காலங்களில், இந்தச் ‘சூனியக்காரிகள்’ தங்களின் முழுமையான ஆளுமையுடன், எந்த பிம்பமுமின்றித் திரையில் வெளிப்பட வேண்டும் என்பதே ரசிகர்களின் எதிர்பார்ப்பு.
