அத்தியாயம் 2: எண்பதுகளின் ஸ்டெதாஸ்கோப் சத்தமும், சைக்கிள் பெடல்களும்!
தேதி: அக்டோபர் 14, 1986
இடம்: மதுரை, செல்லூர் பகுதி
காலையில் எழுந்தவுடன் வழக்கமான அதே சடங்குதான். சலவை செய்யப்படாத வெள்ளைச் சட்டை, கசங்கிய டை, தோளில் தொங்கும் பழைய லெதர் கிப் பேக் (Kit Bag). உள்ளே டாக்டர் சாம்பசிவம் எழுதிய மருந்தியல் குறிப்புகளும், கம்பெனி கொடுத்த புதிய ஆன்டிபயாடிக் வில்லைகளின் சாம்பிள்களும் (Samples) பத்திரமாக இருக்கிறதா என்று ஒருமுறைக்கு இருமுறை சரிபார்த்துக் கொண்டேன்.
இன்றைய இலக்கு செல்லூர் மற்றும் கோச்சடை பகுதியிலுள்ள மருத்துவர்களைச் சந்திப்பது. அப்போது மோட்டார் சைக்கிள்கள் எல்லாம் எங்கோ கோடியில் இருக்கும் வசதி படைத்தவர்களுக்கே. என்னைப் போன்ற சாதாரண மெடிக்கல் ரெப்-களுக்குக் கைக்கொடுத்தது எங்கள் உழைப்பும், குதிரை பலம் கொண்ட ‘ஹெர்குலர்’ சைக்கிள்தான்!
மருத்துவர் ராமச்சந்திரனின் கிளினிக் அனுபவம்:
மதிய வெயிலையும் பொருட்படுத்தாமல் சைக்கிளை மிதித்துக்கொண்டு டாக்டர் ராமச்சந்திரனின் கிளினிக்கிற்குச் சென்றேன். அங்கே எப்போதும்போல நோயாளிகளின் நீண்ட வரிசை. சுவரில் தொங்கவிடப்பட்டிருந்த பழைய காலண்டரும், ஒருபுறம் சுழலும் டேபிள் ஃபேனும் (Table Fan) அந்த அறைக்கு ஒரு தனி அமைதியைக் கொடுத்திருந்தன.
டாக்டர் என்னை லேசான புன்னகையுடன் வரவேற்றார்.
“என்னப்பா சுதாகர்… புது மாத்திரை பிராண்ட் ஏதும் கொண்டு வந்திருக்கியா? இப்போ இருக்கிற கிளைமேட்டுக்குக் காய்ச்சல், வயிற்றுப்போக்கு கேஸ்கள் ரொம்ப அதிகமாக வருது” என்றார் அவர்.
என் பையிலிருந்து புதிய ‘பேரசிட்டமால்’ மற்றும் ‘ஓஆர்எஸ்’ (ORS) கலவை பாக்கெட்டுகளை எடுத்து மேசையில் வைத்தேன்.
எண்பதுகளில் மருத்துவம் என்பது இப்போதுபோல் கம்ப்யூட்டரோ, அதிநவீன ஸ்கேன் கருவிகளோ நிறைந்ததல்ல. டாக்டரின் கூர்மையான பார்வை, நோயாளியின் நாடியைப் பிடித்துப் பார்க்கும் விதம், மற்றும் ஸ்டெதாஸ்கோப் பரிசோதனை – இவையே முக்கால்வாசி நோய்களைக் குணப்படுத்திவிடும். அப்போதைய மருந்துகளும் மிகவும் வீரியமிக்கவை; விலை மலிவானவை.
அன்றைய நாளின் சவால்கள்:
- காலநிலை மாற்ற நோய்கள்: பருவமழை தொடங்கும் நேரம் என்பதால் டைபாய்டு மற்றும் மலேரியா பாதிப்புகள் அதிகம் பதிவாகின. அதற்குரிய ‘குயினின்’ (Quinine) மற்றும் இதர மாத்திரைகளுக்கு மருத்துவர்களிடம் நல்ல வரவேற்பு இருந்தது.
- பயணக் கடினங்கள்: பஸ்ஸில் கூட்ட நெரிசல், கிராமப்புறங்களுக்குச் செல்ல பேருந்துகள் கிடைக்காத நேரம், மண் பாதைகளில் சைக்கிள் பஞ்சர் ஆவது எனச் சவால்கள் பல. ஆனால், மருத்துவர்களின் ஒரு சிறிய ஒப்புதல் வார்த்தை, அந்த நாள் முழுশ্রான களைப்பையும் பறக்கடித்துவிடும்.
மாலை ஏழரை மணிக்கு வீடு திரும்பியதும், கால்கள் இரண்டும் வலிக்க, சமையலறை மூலையில் இருந்த மண் பானை தண்ணீரை அள்ளிக் குடித்தேன். டைரியை எடுத்து இன்றைய சந்திப்பு விவரங்களை வேகவேகமாக எழுதி முடித்தேன்.
நாளை தத்தநேரி பகுதியில் உள்ள மூத்த மருத்துவர் ஒருவரைச் சந்திக்க வேண்டும். இலக்கை நோக்கி என் சைக்கிள் சக்கரங்கள் மீண்டும் சுழலத் தயாராகின்றன!
